recensie De veerman

De veerman

Yves Huppen (scenario), Hermann (tekeningen/inkleuring)

Waardering: ****

Uitgeverij Vrije Vlucht/Dupuis

Grafisch Concept: Philippe Ghielmetti

Vertaling: BOOM!, Wingene

Lettering: Philippe Glogowski

56 pagina’s (hardcover)

€ 16,95

ISBN: 9789031434664

Een koppeltje, Sam en Samantha, arriveert in een grensstadje in een post-apocalyptische wereld. Beide zijn doodop maar het einde van hun reis is in zicht. Ze zijn onderweg naar “Paradize” aan de andere kant van de grens, waar genoeg poen is om nooit meer zorgen te hebben.

Het stadje, duister en verlaten, doet vermoeden dat er iets sinisters aan de hand is. Ze maken contact met een veerman, maar er is net genoeg geld voor één persoon voor de overtocht.

Dat doen ze goed

De Veerman is een pakkend verhaal en dat is niet altijd het geval met Hermann en zoon Yves. De spanning wordt goed opgebouwd en het einde is niet bepaald rooskleurig. Er zijn immers genoeg verhalen met een "happy end". Zoon Yves geeft De veerman een behoorlijk naargeestig tintje en ik ben benieuwd waar hij de volgende keer mee op de proppen komt.

Dat kan beter

De enige aanmerking is wellicht de setting van het verhaal. Hermann maakt graag verhalen die zich plaatsvinden in een postapocalyptische wereld wat makkelijk zomaar plaatsvindt in de wereld van Jeremiah. Wat dit betreft is er geen verrassing.

Aanbeveling

De veerman is een van de betere albums van het tweetal en is van dezelfde kwaliteit als Old Pa Anderson.

Eerlijkheidshalve, ik ben nooit een fan geweest van Hermann. Veel van zijn verhalen uit de serie Jeremiah (geschreven door Hermann) vind ik zwak en voorspelbaar. Zijn tekenstijl spreekt mij niet aan, maar zijn tekenwerk en inkleuring met aquarel is goed. Immers, Hermann heeft een grote schare fans die wel zijn werk waarderen.

Wout Jut

 

recensie Dad 3 - Op van de stress

Dad 3 - Op van de stress

Nob (scenario en tekeningen), Laurence (hulp bij de inkleuring)

Waardering: ****

Uitgeverij Dupuis

48 pagina’s (softcover)

€ 6,95

ISBN: 9789031435135

Dad is een werkloze acteur en fulltime vader van vier dochters. Stel je voor. De moeders (alle vier!) zijn te druk met hun carrière en je moet iedere dag, met alle liefde natuurlijk, hun grillen doorstaan. Alleen. Serieus, petje af. Zijn oudste dochter Pandora is de meest serieuse van het viertal maar heeft haar grillen. Tienerdochter Oona heeft veel bekijks bij de jongens, Roxanne laat overal haar speelgoed slingeren en de jongste dochter, Babette, begint haar eerste woorden te spreken. Zo schattig!!!

Er wordt echter nog wel aan hem gedacht. Cathy, de moeder van Pandora, hoort van de financiële problemen van haar ex en helpt hem graag aan een betaald baantje, al valt het te betwijfelen of Dad dit baantje kan waarderen. Maar andere problemen dienen zich aan. De flamboyante actrice Rose, de moeder van Oona, heeft geen werk en besluit (zonder enige vorm van overleg uiteraard) om een tijdje te logeren bij haar dochter.

Dat doen ze goed

In de filmwereld winnen de acteurs voor hun rol in humoristische films nooit een Oscar, en in de stripwereld zijn we ook geneigd prijzen uit te reiken aan de meer serieuzere strips. 

Nou...Nob, de tekenaar en schrijver van Dad, verdient zeker een mooie prijs voor zijn grappige stripserie vol hartverwarmende momenten. Genoeg vaders zullen zich herkennen in de huiselijke (vaak overtrokken) situaties waarin ook de minder leuke kanten van het alleenstaande vaderschap niet geschuwd wordt.

Een ontwikkeling die je steeds meer ziet in humoristische strips is groei in de personages en hun omgeving. Nob introduceerde in het eerste album niet alleen het gezien, maar ook Cathy en de laatste bladzijde was hartverscheurend. In het tweede deel werd er kort gewag gemaakt van de moeder van Oona. Een blijkbaar hysterisch mens en inderdaad, ze is een echte drama-queen.

Grappig en tegelijk triest als je even doordenkt. Dad neemt de kids mee op vakantie, maar kamperen in het park is niet toegestaan. Zijn besparing op vakantiekosten door te gaan wildkamperen in het park betaald zich duur uit wanneer hij een flinke boete moet betalen. Gelukkig heeft de politie-inspecteur een hart en Dad mag de boete in schijven betalen.

Wat kan beter?

Goh, dat wordt een moeilijk. De serie is geweldig en ik heb niets aan te merken op het tekenwerk of inkleuring. De focus lag deze drie albums vooral om wat er gebeurt thuis en de uitzendbaantjes, maar hoe ziet het leven van zijn dochters eruit buiten het huis? Wie zijn hun vrienden/vriendinnen. Heeft Dad vrienden?

Wout Jut

 

recensie De laatste grens - Episode 3

De laatste grens – Episode 3

Leo (scenario), Icar (tekeningen), Florence Spiteri (inkleuring)

Waardering: ****

Uitgeverij Dargaud

48 pagina’s (softcover)

€ 7,50

ISBN: 9789085584513

De stoere en mooie Jane Jones en haar broer John hebben het niet makkelijk. Ze worden in de val gelokt door hun oude bekende Sledge en wanneer ze wakker worden bevinden ze zich in een trein, vastgebonden en niet in staat om te ontsnappen. Maar voorzienigheid zorgt ervoor dat ze terug kunnen om de grootgrondbezitter Burton flink dwars te zitten. Hun zoektocht naar bewijzen levert echter zeer onverwachte antwoorden.

Wat doen ze goed

Sciencefiction en western kunnen, mijn inziens, makkelijk samen en Hollywood liet dit reeds zien met de serie Firefly en de film Aliens VS Cowboys. Beide geen groot succes waarbij pas veel later de waardering groeide.

Schrijver en tekenaar Leo verstaat als geen ander de kunst om SF naar hogere regionen te brengen en met De Laatste Grens weet hij de twee genres naadloos samen te brengen. Het verhaal is spannend, de karakters worden goed neergezet en de ontdekking in de grot maakt je verdomd nieuwsgierig. Sommige vragen worden beantwoord maar Leo houdt nog het een en ander (zoals we van hem gewend zijn) achterwege. Tekenaar Icar brengt de planeet Tau Ceti 5 met al zijn buitenissige beesten goed in beeld.

Wat is jammer

Spannend zeker, maar Leo blijft graag gebruik maken van oude ideeën zoals gekoloniseerde planeten, buitenissige diersoorten en mysterieuze, verdwenen beschavingen. Het verrassend effect is al verdwenen en hiermee doet hij de genre SF tekort. Sciencefiction biedt zóveel meer dan het eerdergenoemde.

Tekenaar Icar doet het niet slecht en heeft goed gekeken naar het werk van Leo, maar zijn belijning is nog steeds vrij dik. Als hij met fijne belijning zou werken, dan zien de pagina's er beter uit want nu is het nog steeds behoorlijk grof. Ach ja, het is waar je voor kiest als tekenaar.

Aanbeveling

Ja. De serie is zeker de moeite waard en het gebeurt zelden dat een album, geschreven door Leo, tegenvalt.

Wout Jut

recensie Het Rijk 1 - Het seizoen der demonen

Het Rijk 1 - Het seizoen der demonen

Runberg (scenario), Boiscommun (tekeningen & inkleuring)

Waardering: ****

Uitgeverij Le Lombard

56 pagina’s (softcover)

€ 7,95

ISBN: 9789055819447

We beschouwen geweld als typisch menselijk gedrag, maar moord is niet voorbehouden aan mensen. Er zijn gevallen bekend dat leeuwen doden puur voor de lol en chimpansees die soortgenoten doden uit pure woede.

Dus stel je eens voor, de mensheid is verdwenen en een intelligentere diersoort neemt onze rol als dominante soort over. Zouden zij de wereld en elkaar een stuk vrediger behandelen?

Tijdens het lezen maken we kennis met een trio huursoldaten bestaande uit de sneeuwluipaard Isaac, de vrouwelijk luipaard Octavia en de bok Pantacrius. Zij zijn de hoofdrolspelers in deze nieuwe serie. De Migratie is begonnen en het trio besluit een gezin te beschermen ten een bendes criminelen die de migrerende gezinnen opwachten, uit op de slaven want die zijn kostbare offerandes. Hun motto is: Eendracht maakt macht. De diensten van het trio worden maar al te graag geaccepteerd.

Onderweg komen ze vermoorde gezinnen tegen die geen huurlingen hadden om hen te beschermen.

Scenarist Runberg komt met een fascinerende wereld met flink wat actie, in beeld gebracht door Boiscommun met prachtige aquareltekeningen, al blijf ik vooral met vragen zitten. Helemaal niet erg, want dat is het leukste gedeelte van het begin van een serie.

De boodschap van Runberg is een bekende en toont de lezer een wereld waarin de mensheid is verdwenen, al zijn er nog genoeg sporen van ons bestaan in de wereld. Ruïnes van steden, een halve Eiffeltoren, een overwoekerde TGV (een trein)… alles door de natuur overgenomen. Wat er vroeger precies is gebeurd weet niemand en ook voor de lezer puur giswerk. Wat wel duidelijk is, de Aarde wordt geteisterd door natuurrampen en elk seizoen moet de bevolking verplicht migreren. Bijgelovig als ze zijn, zodra de natuur besluit alle sluizen open te zetten en alle natuurgeweld op de wereld loslaat, wordt er geroepen dat de mensgoden hun demonen loslaten. Blijkbaar in hun collectieve geheugen weten de huidige dierlijke inwoners van de Aarde dat de mensheid verantwoordelijk is voor de ontwrichting van de natuur.

Het plot van dit eerste deel (het eerste album van de eerste cyclus van 2 delen dit jaar en nadien 1 album per jaar) is vrij eenvoudig en dat is simpelweg het bereiken van een tempel, maar de wereld die de twee auteurs hebben gecreëerd ziet er schitterend uit en de hoofdrolspelers hebben duidelijk al het een en ander meegemaakt. Ze zijn geen tweedimensionale karakters. Ja, deze reeks zie ik wel zitten en volgens mij wordt dit een toppertje.

Achterin wordt de lezer ook getrakteerd op wat extra's die je eerder verwacht in een integrale

editie, dus een mooi cadeautje. Er is een scene voor het begin van het album die later gesneuveld is, er is een voorproefje voor het volgend album en korte introductie van de drie hoofdkarakters.

Wout Jut